Bugün birisi tam da aklımdan geçen şeyin öngörüsünde bulundu.
Mutlu değilim, hiç ama hiç. Çok seviyorsunuz ya siz, insanları kendinizden soğutmayı. Yaptığımız şeylerden sorumluyuz evet! Biraz da yaptırdığınız şeylerin sorumluluğunu görmeye ne dersiniz? Bir yere kadar bekliyoruz da, patlamak için önemsiz bir tartışma yetiyor da artıyor işte! Su yüzüne çıkabilmek için karşındakini içine soktuğun durum ne olacak? Kuruntulu, aşırı duygusal, geçimsiz olarak itham ettiğin o insana ne olacak? Anlamıyorum bazılarını, kusura bakmayın. Görmedim daha önce böyle insanları. Benim etrafımda insan gibi insanlar vardı; ikiyüzlülükler de gördüm, evet, ihanetler de.. Ama hiçbirinde karşındaki bu kadar “anlamaz” olmamıştı. Anlamanın nesi zor? Biri açıklasın bana, nesi bu kadar karışık? Ne ekersen onu biçersin sözü hakkında ortaokulda kompozisyon falan yazdırırlardı, sebebini buymuş sanırım.
Anlamıyorum ya, anlamıyorum! Bir insan nasıl sebep olduğu şeylere bu kadar Fransız kalır? Benim için her şey öylesine barizken, diğeleri için neden bu kadar karışıktır? Anlatamıyorum da, var ya! Çünkü kimseye nasıl nefes alındığını öğretemezsin, doğuştandır. Benim için de davranışlar, nasıl davranmak gerektiği, tepkiler, etik, görgü… bunların hepsi doğuştan sanki! Anlatamıyorum işte, anlasalar! Göz göre göre nasıl başkasının hakkını yersin?! Göz göre göre nasıl kanarsın? Hiç mi hatırım yok, hiç mi bilmezsin beni? Hiç mi tanıyamadın a eşek kafalı? Sen de doğuştan mı meraklısın satmaya insanları? Hayır ne biliyor musun, ben hayatımdan çıkardığımı geri alsam da almasam da, sen, sen kovuluyorsun şu an burdan, bu hayattan!!
O yüzden bırak artık kendini düşünmeyi ve düşünmeden laf etmeyi! Eğer beni o diğeri için bırakacağını düşünüyorsan başkalarının, önce otur ben ne olacağım de bakalım. Kaybetmeden önce bu dostu, otur, bir düşün bakalım!
Bir gün rengarenk balonlarımla, bu gri şehirden öylecene gitsem…
“Bu çirkin kahkahalarınız, bu yapmacık tavırlarınız, bu ikiyüzlü, düşüncesiz varlığınız!
Hiçbirinizi istemiyorum artık!”
İktisat, iktisat, iktisat ~.~
Uzun dönem kavramı, güncel meseleleri incelemede yanıltıcı
bir rehberdir. Çünkü uzun dönemde hepimiz ölmüş olacağız.
Eğer iktisatçıların fırtınalı bir dönem hakkında bütün söyleyecekleri,
fırtına sona erdiğinde denizin tekrar sakinleşeceğinden ibaretse, kendilerine
çok basit ve çok yararsız bir görev biçmişler demektir.
John Meynard Keynes
17 sayfadan 1. sayfa
